มีบุคคลหลายประเภทในชีวิตของเรา แต่ทุกคนเรา

มีการกระทำอยู่สองอย่าง เราจำเขาได้กับไม่ได้

บุคคลบางคนเราต้องการจะไม่จำ บางคนไม่จำแบบ

จำทำไม มีคนนึงที่ทุกคนบอกว่าผมลืมเขาไม่ได้

หรอก แต่ทุกคนคิดผิด ผมลืม ผมไม่จำ ผมรู้ว่าผม

ไม่มีค่ากับเขา ดังนั้นมันจึงไม่มีความจำเป็นที่ต้อง

จำว่าเขาคือใคร ทำอะไรกับผมบ้าง ผมรู้สึกยังไง

บ้าง ทำให้อะไรให้เขาบ้าง มันไม่มีประโยชน์ มัน

ไร้สาระ แล้วก้อพอซักที ไอ้เรื่องที่ทำเป็นรู้ดีว่า

ที่ผมชอบเพลงไหน แล้วต้องลากไปเกี่ยวกับผู้หญิง

คนนั้น มันไร้สาระ ผมอยู่กับปัจจุบัน ไม่ได้อยู่กับอดีต

จำไว้ว่าอดีตเป็นเพียงสิ่งที่จะสามารถเป็นได้แค่

บทเรียน แต่เราแก้ไขไม่ได้อีกแล้ว

ปล. ผมแถมเพลงอธิษฐานรักให้ด้วยลองฟังดูครับ

ผมเคยไปยืนดูคนตาบอดเล่น เพราะดี

คลิกที่นี่